3 sept-11 okt Christian van der Kooy , Peter Gerritsen


3 september t/m 11 oktober
museumzaal

sneak preview
“Anastasiia”
Christian van der Kooy

Christian van der Kooy: “Ik ben fotograaf en kunstenaar (Goes, 1983), en werk aan langdurige projecten in Oekraïne waarbinnen ik het web van sociale, culturele en historische spanningsbogen onderzoek. Door middel van een essayistische vertelwijze maak ik mijn belevingswereld zichtbaar. Ik behandel perceptie, fenomenologie en kennis, in een proces waar tijd een sleutelrol speelt en waarin de complexiteit van een verhaal wordt gewaardeerd en niet uit de weg wordt gegaan. Mijn voorliefde voor een langzame manier van werken begint bij de keuze om analoog – op technische camera en middenformaat – te werken en vanuit een persoonlijk beeldarchief verhalen te componeren.”

‘sneak preview’ boekpublicatie “Anastasiia”
Het boek “Anastasiia” dat begin 2016 wordt gepubliceerd is een liefdesverklaring van een studente uit Kiev aan haar buitenlandse geliefde, en haar thuisland Oekraïne. Een ooggetuigen verslag in de vorm van een novelle waarin ik met documentaire beelden, Skype-schermafbeeldingen en tekst een verhaal construeer tussen Anastasiia en de geliefde, tussen verlangen en nabijheid.
De beelden tonen ruimtes in Oekraïne die grenzeloos zijn, poëtisch, zonder politiek commentaar. Het boek is daardoor naast een liefdesverslag vooral ook een duiding en verkenning van Anastasiia’s dagelijks leven aan de hand van landschappen en portretten. Haar verslag is een reflectie op geborgenheid en warmte in tijden van verwarrende propaganda en oorlogsgeweld, en tonen een beeld dat ruimte overlaat aan verwondering over de creatieve manier waarop de bevolking met de huidige ontwikkelingen omgaat.


3 september t/m 11 oktober
entresol

‘sequence’
Peter Gerritsen

Peter Gerritsen, fotograaf: “In mijn foto’s probeer ik het verborgene en onzegbare zichtbaar te maken. Hoe mensen zich tot elkaar verhouden en tot de ruimtes waarin ze zich bevinden, fascineert me enorm. Ik fotografeer in de openbare ruimte van grote steden over de hele wereld maar probeer de beelden uit hun geografische context te halen, door weinig te laten zien waaruit je zou kunnen afleiden waar het gefotografeerd is. De beelden moeten iets universeels hebben maar wél allemaal over iets anders gaan. Ik merk dat mijn fascinatie zich meestal toespitst op (donkere) lege ruimtes, mensen die zich afzonderen, mensen die dingen doen waarvan je je afvraagt:
waarom, waarvoor? Door het weglaten van te veel informatie en soms ook het weglaten van de mensen ontstaan er óók abstracte beelden die voor mij dan alleen nog een intuïtieve geladenheid hebben. Van de beelden, die een verzameling vormen en ook op zichzelf kunnen staan, onderzoek ik of ze zijn samen te smeden tot een beeldgedicht. Twee beelden naast elkaar (of meer), die rijmen of met elkaar schuren vormen zo verzen in een groter geheel. Mijn werk is dus niet documentair maar fictie. Dat ik de zichtbare werkelijkheid gebruik draagt bij aan de spanning die ontstaat door de paradox van wat echt is en wat niet.”


3 september t/m 11 oktober
entreezaal
Kunstuitleen ‘Bloemen’

Bookmark the permalink.

Comments are closed.